Festiwalowe nagrody rzeczowe 1973


To były żniwa! Laureaci głównych nagród (nie było wtedy Baszt jeszcze, wprowadzono je w 1976) oprócz gratyfikacji finansowej (wedle hasła nowoczesność w domu i zagrodzie) otrzymywali cywilizacyjne dobrodziejstwa w postaci nagród  rzeczowych. Pozostali laureaci również wchodzili masowo w posiadanie przedmiotów cud-techniki, będących wtedy przedmiotami silnego pożądania. Która kobieta nie chciała suszyć włosów suszarką elektryczną zamiast chodzić cały wieczór z mokrą głową zawiniętą w ręcznik? A jeśli suszarka dostała się babci, ta cieszyła się radością swojej córki czy wnuczki. Najważniejsze jednak były te cuda, które zapewniały stały kontakt z szerokim światem i z modną muzyką czyli radioodbiorniki, magnetofony, adaptery. Za to najmłodszy uczestnik - Romuald Jędraszak z Wielkopolski - dostał materac. Nie jest napisane jaki, ale zapewne dmuchany skoro dudziarz, no i jeździło się już wtedy przecież pod namiot.

Śpiewacy i instrumentaliści:
Walentyna Pakuła z Poniatowej/Józef Broda z Koniakowa - I nagroda - 1 tysiąc zł i magnetofon
Joanna Rachańska z Łubczy/Władysław Obrochta z Zakopanego - II nagroda - 750 zł i radio "Alina"
Zofia Skupień z Zakopanego/Florian Walkosz z Zakopanego - III nagroda - 500 zł i adapter








Jurorzy Festiwalu - lata 1970-te

III Festiwal 1970:
  • mgr Włodzimierz Dębski - muzykolog, dyr. średniej szkoły muzycznej w Lublinie
  • red. Marian Domański - muzykolog, Redakcja Muzyczna PR w Warszawie
  • red. Bogdan Jankowski - muzykolog, Redakcja Muzyczna PR w Warszawie
  • mgr Włodzimierz Sandecki - dyr. Departamentu MKiS
  • mgr Jadwiga Sobieska - Instytut Sztuki PAN
  • dr Jan Stęszewski - Związek Kompozytorów, Instytut Sztuki PAN
  • red. Andrzej Wróblewski - muzykolog, "Życie Warszawy"
  • Regina Załuska - Wydział Kultury PWRN w Lublinie

VII Festiwal 1973:
  • mgr Jadwiga Sobieska 
  • Regina Załuska
  • dr Jan Stęszewski
  • red. Marian Domański
  • red. Bogdan Jankowski
  • mgr Włodzimierz Dębski
  • mgr Andrzej Wróblewski
  • mgr Anna Szałaśna - Instytut Sztuki PAN
  • mgr Anna Stawowska - Centralny Ośrodek Metodyki Upowszechniania Kultury

VIII Festiwal 1974:
  • mgr Jadwiga Sobieska 
  • dr Jan Stęszewski
  • red. Marian Domański
  • mgr Włodzimierz Dębski
  • mgr Andrzej Wróblewski
  • mgr Anna Stawowska
  • red Jerzy Kołaczkowski - Redakcja Muzyki Ludowej i Chóralnej Polskiego Radia
  • red. Władysław Byszewski - Redakcja Polskiego Radia - Katowice
  • mgr Grażyna Leszczyńska - sekretarz, Wydział Kultury i Sztuki Urzędu Wojewódzkiego w Lublinie

IX Festiwal 1975
  • dr Jan Stęszewski
  • red. Marian Domański
  • red. Jerzy Kołaczkowski
  • red. Władysław Byszewski
  • mgr Włodzimierz Dębski
  • mgr Andrzej Wróblewski
  • mgr Anna Stawowska
  • mgr Maryla Grybel-Meksuła - Zarząd Główny STL
  • Bogdan Grzegorzewski - Muzeum Narodowe w Warszawie
  • Zbigniew Ciechoń - Związek Kompozytorów Polskich, Warszawa
  • mgr Alicja Lejcyk-Kamińska - Wydział Kultury i Sztuki UW w Lublinie

X Festiwal 1976:
  • mgr Jadwiga Sobieska 
  • dr Jan Stęszewski
  • red. Marian Domański
  • mgr Włodzimierz Dębski
  • mgr Andrzej Wróblewski
  • mgr Anna Stawowska
  • red. Władysław Byszewski
  • red. Jerzy Kołaczkowski
  • mgr Anna Szałaśna
  • mgr Grażyna Leszczyńska
  • prof. dr Józef Burszta - Uniwersytet im. A. Mickiewicza w Poznaniu
  • mgr Bohdan M. Jankowski - Polskie Nagrania
  • prof. dr Roman Reinfuss - PIS PAN Kraków
  • red. Stefan Wilusz - Telewizja Polska

XIII Festiwal 1979
  • mgr Jadwiga Sobieska
  • red. Marian Domański
  • doc. dr Jan Stęszewski
  • mgr Włodzimierz Dębski
  • mgr Andrzej Wróblewski
  • mgr Anna Stawowska
  • red. Władysław Byszewski
  • prof. dr Józef Burszta
  • mgr Anna Szałaśna
  • mgr Aleksandra Bogucka - Kraków
  • dr Bogusław Linette - Poznań

Piotr Dahlig

Festiwal w Kazimierzu był wzorotwórczy jeśli chodzi o performans indywidualny muzyków ludowych (np. cymbalistów).

Rozmowy 3 - Maria Baliszewska

Marian Domański był już jurorem jak ja przyjechałam i on był jurorem aktywnym. On tę Bosą Nóżkę wprowadził (jakiś 78 rok), sam prowadził zajęcia, zbierał wszystkie dzieci, które chciały się uczyć. Trzeba dodać, że Kazimierz wtedy był pełen ludzi. Na targ przyjeżdżali kolekcjonerzy, bo było co tam kolekcjonować, powstawały piękne kolekcje. Ludzie przyjeżdżali też po prostu na imprezę, dużo się działo na ulicy, była druga scena nad Wisłą, tam TV nagrywała, równolegle była Bosa Nóżka na Małym Rynku, potem jak przeniósł się Festiwal na Mały Rynek, to z kolei na Dużym bywały takie spontaniczne koncerty kapel, dzisiaj też są, ale więcej działo się w mieście, a dlaczego? Bo miasto chciało mieć ten Festiwal, a w latach 80-tych miasto zaczęło walczyć z Festiwalem.